Küheylan Görünümlü Eşek!

01.02.2020

230 Kişi Okumuş

0 Yorum

Küheylan Görünümlü Eşek!

Uzun zamandır haber alamadığım değerli bir dostum beni aradı. Sesi o kadar heyecanlı ve bir o kadar da mutlu geliyordu.

Bir iki hâl hatır sormadan sonra bu heyecanının ve neşesinin nedenini merak ettim ve sordum.

“Hayırdır piyango mu çıktı? miras mı kaldı?…” diye .

 

Cevabını almadan önce dostumun bir zamanlar şahit olduğum hayat serüveni gözümün önünden geçiverdi.

Yıllar önce işleri bozulmuş ticareti kesata uğramış bu nedenle ailesinden de olmuştu. Sekiz-on elemanı bir o kadar da her yıl burs verdiği öğrencisi vardı.

 

Çevresine her türlü maddi manevi desteği esirgemezdi. Kimi kirasını, kimi harçlığını, kimi de ihtiyacını söyler ve karşılığını alırdı onun ekmek teknesinden.

 

Ne olduysa oldu, işleri bozuldu, yalnızlaşınca memleketini terk edip gitmişti. Kendi halinde sabırla hayatı devam ettiğini duyuyordum ancak o arayınca ona karşı vefasızlığımı hissettim. Çok çayını içmiş, sofrasında çokça da oturduğum biriydi.                         Benim gibi niceleri…

 

“Alo! Abi, beni duyuyor musun?” deyince bir an irkildim. “Abim piyango almam ki bana çıksın, miras içinde gönülsüz maddiyatta gözüm yoktur, reddiyem var abi.”

“Peki nedir bu sevinç?” diye sorunca

“Abim kartondan sandalyeye transfer ettim.” dedi

“ Nasıl yani?” deyince

“ Yerim yurdum yok bir kitabevinde üç kartona döşek edip yerde yatıyordum. Şimdilerde bir kardeşimin yazıhanesinin mutfağında üç sandalyeye uzanıp krallar gibi uyuyorum. Sevincim ondandır.”

“İyi!… Senin adına sevindim.” dedim. O sırada bir misafirim odama girdi ve “Kendine iyi bak.” deyip telefonu kapatmak zorunda kaldım.

Akşam sıcak yatağa girip başımı yastığa koyar koymaz dostumla olan telefon görüşmemiz aklıma geldi. Yıllarca gösteremediğim vefayı bir kez daha dostuma gösterememiştim.

 

“ Kartondan sandalyeye transfer oldum.” diyen belli ki mağdur durumda olan kardeşime…

Mal gibi sadece “Senin adına sevindim.” diyebilmiştim.

O an titredim…

Soğuktan değil!, utancımdan…

Üstelik mevsim kış, gece ayaz!

Bu adam ne yapardı?

“Battaniyen var mı?” diye dahi sormamıştım.

Sabah olduğunda ilk işim dostuma aradığı numaradan ulaşmak oldu.

Karşıdaki ses yabancı birine aitti. “Abim ben öğrenciyim, dün sizi arayan amca telefonunu kullanabilir miyim dedi kıramadım sizinle görüştürdüm. Ben o amcayı tanımıyorum.”

 

Doğru ya!… Yıllardır kadim dostumu ben tanımamışken bir yabancı nasıl tanısındı?

 

Ve kendi kendime mırıldandım;

“Oğlum, sen küheylan görünümlü bir eşeksin!…”

YORUMLAR

İsminiz

 

E-Posta Adresiniz

Yorumunuz